- Inleiding >>
- Kennismaking >>
- Klachten >>
- Vergoeding >>
De medische wereld is er niet over uit; de een zegt dit, de ander dat en op röntgenfoto’s zijn geen afwijkingen te vinden. Heb ik nu wel of geen hernia of heb ik ischias?
Vaak wordt er bij rugklachten met uitstraling direct gedacht aan een hernia. Een Hernia Nuclei Pulposi (HNP) of te wel een hernia in de volksmond is een uitstulping van de tussenwervelschijf. Deze uitstulping drukt op een zenuw. Vaak is dit de zenuw die de ischiaszenuw heet, waardoor pijnklachten in het been en of in de bil ontstaan.
Er zijn echter meerdere oorzaken voor deze uitstraling in het been. Zo kan er bijv. een spier beklemd zitten of de zenuw zelf ontstoken zijn. Als er geen verlammingsverschijnselen en/of incontinentieproblemen zijn is osteopathie een goede indicatie voor het behandelen van deze klachten. Een osteopaat kijkt waar de oorzaak van het probleem zit, dus waardoor een "hernia" is ontstaan.
De patiënt is een fanatiek hardloper en heeft elke keer na het hardlopen pijn in zijn bil. Er is hem gezegd dat hij waarschijnlijk een ischias heeft. De behandeling die hij hiervoor kreeg, hielp niet, daardoor klopte hij bij mij aan.
Uit het vraaggesprek bleek dat hij lang geleden eens flink door zijn enkel was gegaan. De enkel bewoog een stuk slechter dan de andere. Na het behandelen van de enkel bleek niet alleen deze beter te functioneren, maar ook de heup en rug waren soepeler geworden. De rug hoefde daarom minder te compenseren en na een paar vervolgbehandelingen waren de klachten opgelost.
Zelfs een probleem dat in eerste instantie niets met de klacht te maken schijnt te hebben, kan dus een klacht veroorzaken.
"Drie jaar geleden heb ik heel sluipend tintelingen gekregen in mijn pink en ringvinger, nu heb ik dit gevoel ook in mijn arm en soms slaapt die ook. Een hernia heb ik niet maar wat dan wel?"
Zenuwpijnen ontstaan niet alleen door een inklemming maar ook onder andere door een irritatie van de zenuw zelf. Een neuroloog stelt d.m.v. een zenuwgeleidingsonderzoek vast waar de zenuw bekneld raakt. Een osteopaat doet dit door middel van verschillende testen. Zo kijkt hij bijvoorbeeld of de zenuw voldoende kan worden uitgerekt en glijden in zijn omhulsel.
Een zenuw heeft ook een belangrijke transportfunctie van vocht en stoffen. Wanneer een zenuw raakt ingeklemd zal in de eerste plaats pijn optreden. Dit heeft o.a. met de vloeistoftransporten te maken. Wanneer de compressie lang bestaat zal de geleidingssnelheid van de zenuw afnemen, enerzijds door directe irritatie van de zenuwvezels, anderzijds doordat de zenuw niet goed meer doorvoed raakt c.q. haar afvalstoffen niet goed kwijt raakt.
Dit laatste is essentieel voor de osteopaat: compressie meer centraal op de zenuw, b.v. in de nek of schoudergordel, kan de zenuw al kwetsbaarder maken voor irritatie in bijvoorbeeld de arm of het been. Kortom, behandeling van zenuwbanen in en om de wervelkolom kan veelal een probleem in arm of been herstellen.
De osteopaat is getraind in het zoeken naar alle factoren welke een rol kunnen spelen bij lichamelijke problematiek. Het is om deze reden een aanrader U eens te laten onderzoeken door een osteopaat.
De discus hernia is voor het eerst beschreven door een dierenarts bij een hond in 1893.
De medicus Barr was de eerste die op een zondagmorgen in 1932 begreep dat het chondroom dat hij zojuist bij zijn patiënt had verwijderd in werkelijkheid een discus hernia was. De ontdekking van de discus hernia en de daaruit volgende therapeutische maatregelen berusten op een zuiver mechanisch denkmodel. De uitgestulpte hernia drukt op de zenuwwortel; knelt deze af; hierdoor ontstaat een lokale inflammatie van de zenuwwortel met alle bekende symptomen en klinische tekenen.
Onderzoek heeft aangetoond dat een radiculitis niet alleen ontstaat op mechanische basis. Een radiculitis kan een gevolg zijn van een cascade van chemische reacties. Deze cascade van reacties kan voortkomen uit een lokale inflammatie in één van de wervelstructuren (b.v. de discus).
De lokale inflammatie gaat gepaard met de productie van allerlei chemische substanties.
Prostaglandines en cytokinen zijn van belang als ontstekingsmediatoren. Stikstof monoxide (NO) is een zeer sterke vasodilatator. Metallo-proteïnasen zijn enzymen welke de proliferatie van bindweefsel aanzetten. Substance P en CGRP zijn pijnmediatoren. Deze stoffen zijn allemaal aangetoond in discus materiaal van disci waar een discopathie of een hernia was gevonden (Kang et al 1996).
Takahashi en anderen (1996) toonden aan dat deze stoffen konden worden teruggevonden in ontstoken lumbale wortels waar geen compressie aanwezig was. Men neemt aan dat deze stoffen afkomstig waren uit de discus en via het vasculair systeem terecht gekkomen in de zenuwwortel. Men noemt dit principe de chemische radiculitis.
De chemische radiculitis geeft dezelfde symptomen als een radiculitis van mechanische aard doch minder uitgesproken.
De SLR is vaak minder gestoord, daar men hiermee de beweeglijkheid van de wortel test en deze bij een chemische radiculitis meestal in orde is.
De zenuwwortel is in haar functioneren afhankelijk van een goede circulatie. De arteriële circulatie zorgt samen met de LCS circulatie voor de aanvoer van voedingsstoffen.
Stoornissen in de vorm van fixaties ter hoogte van het foramen intervertebrale kunnen zowel de artieriële als liquor circulatie storen en zodoende een hypoxie van de n. spinalis veroorzaken. Dit kan een belangrijke factor zijn in het ontstaan van een radiculitis.
De belangrijkste factor in het ontstaan komt voor rekening van het veneus systeem. Het veneuze systeem in de wervelkolom bestaat uit een longitudinaal systeem en een transversaal systeem. Het longitudinale systeem bestaat uit de interne en externe plexus. Behalve dat er anastomosen zijn aan de boven- en onderzijde, draineert het longitudinale systeem in het transversale systeem.
De venen in de wervelkolom bezitten geen kleppen en hebben een zeer lage druk in een normale situatie. De venea interspinalis draineren in de venare hemie azygos en vena cava inferior.
Orgaanproblemen kunnen op diverse manieren de veneuze druk verhogen. Meest voorkomens is de verstoring tussen de intra-abdominale en intra-thoracale druk.
Een verminderde thorax excursie betekent door een verminderde aanzuiging en een verhoogde intra-abdominale druk. Hierdoor ontstaat er een te grote overdruk voor het veneus systeem. De vaten in en buiten de wervelkolom dilateren. Klinisch is vaak de veneuze tekening paravertebraal te zien.
Ook andere viscerale problemen kunnen hun weerslag hebben op het veneus systeem en zo het ontstaan van een chemische radiculitis in de hand werken. Fixaties hebben invloed op de haemodynamica van het veneus systeem. Ontstekingsprocessen worden door ons lichaam gemoduleerd. Een voorbeeld hiervan is cortison wat een ontsteking als het ware remt en zodoende in goede banen leidt.
Ook van serotonine en enkephalines is aangetoond dat ze een ontstekingsmodulerende invloed hebben.
Dysfuncties in de fluctuaties van LCS, het glij-vermogen van de dura en dura manchet hebben een mogelijke invloed op de modulatie en kunnen een "ontsporende" ontsteking in de hand werken.
De osteopaat behandelt bij een patiënt met radiculitis de drie systemen. Hij zoekt de fixaties op in het bewegingsapparaat, visceraal systeem en schedel-heiligbeen systeem en tracht ze op te lossen.
Op deze manier stimuleert hij het zelf regulerend vermogen van het lichaam en werkt zo genezing in de hand.
In het geval van een radiculitis zijn de effecten bij de chemische vorm het grootst doch ook bij de mechanische vorm worden effecten bereikt. Echter niet door het terug manipuleren van een hernia!! Door het herstel van de zelfregulatie.
<< Naar overzicht klachten >>
